← Todos los capítulos · Capítulo 10 / 18
El yoga de las glorias divinas
विभूतियोगः · Vibhūti-yoga · 42 versos
Arjuna pide a Krishna que describa sus glorias para poder reconocer lo divino en todas partes. Krishna responde con una lista: el sol entre las luces, el Ganges entre los ríos, Om entre los sonidos, el león entre las fieras, el valor, el silencio, el conocimiento. La idea es una manera de ver: dondequiera que algo sea brillante, noble o vivo, estás viendo una chispa de lo divino.
Tradicionalmente se vincula con Júpiter, el planeta de la sabiduría, la fe, la abundancia y la visión amplia. Se lee durante una Dasha de Júpiter, o cuando Júpiter está débil o debilitado por tránsito, para recuperar el sentido y la gratitud. El capítulo entrena la mirada para notar lo excelente y vivo que nos rodea. Es una práctica de reflexión, no una predicción.
श्रीभगवानुवाच
भूय एव महाबाहो शृणु मे परमं वचः ।
यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥
śrībhagavānuvāca
bhūya eva mahābāho śṛṇu me paramaṃ vacaḥ |
yatte’haṃ prīyamāṇāya vakṣyāmi hitakāmyayā ||
न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः ।
अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः ॥
na me viduḥ suragaṇāḥ prabhavaṃ na maharṣayaḥ |
ahamādirhi devānāṃ maharṣīṇāṃ ca sarvaśaḥ ||
यो मामजमनादिं च वेत्ति लोकमहेश्वरम् ।
असम्मूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥
yo māmajamanādiṃ ca vetti lokamaheśvaram |
asammūḍhaḥ sa martyeṣu sarvapāpaiḥ pramucyate ||
Krishna dice: escucha de nuevo Mi palabra más alta, que te diré, querido, por interés en tu bien. Ni las huestes de dioses ni los grandes sabios conocen Mi origen, pues Yo soy la fuente de los dioses y los sabios en todo sentido. Quien Me conoce como no nacido, sin principio y gran Señor de los mundos queda, entre los mortales, libre de confusión y de toda falta.
बुद्धिर्ज्ञानमसम्मोहः क्षमा सत्यं दमः शमः ।
सुखं दुःखं भवोऽभावो भयं चाभयमेव च ॥
buddhirjñānamasammohaḥ kṣamā satyaṃ damaḥ śamaḥ |
sukhaṃ duḥkhaṃ bhavo’bhāvo bhayaṃ cābhayameva ca ||
अहिंसा समता तुष्टिस्तपो दानं यशोऽयशः ।
भवन्ति भावा भूतानां मत्त एव पृथग्विधाः ॥
ahiṃsā samatā tuṣṭistapo dānaṃ yaśo’yaśaḥ |
bhavanti bhāvā bhūtānāṃ matta eva pṛthagvidhāḥ ||
महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा ।
मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ॥
maharṣayaḥ sapta pūrve catvāro manavastathā |
madbhāvā mānasā jātā yeṣāṃ loka imāḥ prajāḥ ||
एतां विभूतिं योगं च मम यो वेत्ति तत्त्वतः ।
सोऽविकम्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः ॥
etāṃ vibhūtiṃ yogaṃ ca mama yo vetti tattvataḥ |
so’vikampena yogena yujyate nātra saṃśayaḥ ||
Inteligencia, conocimiento, ausencia de confusión, paciencia, verdad, autocontrol, calma, placer y dolor, nacimiento y muerte, miedo y valentía, no violencia, ecuanimidad, contento, disciplina, generosidad, fama y deshonra: todas estas variadas cualidades de los seres surgen solo de Mí. Los siete grandes sabios y los cuatro antiguos Manus anteriores a ellos nacieron de Mi mente, y de ellos vinieron todas estas criaturas del mundo. Quien conoce de verdad esta gloria y este poder Míos se vuelve firme en un yoga inquebrantable; de esto no hay duda.
अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तः सर्वं प्रवर्तते ।
इति मत्वा भजन्ते मां बुधा भावसमन्विताः ॥
ahaṃ sarvasya prabhavo mattaḥ sarvaṃ pravartate |
iti matvā bhajante māṃ budhā bhāvasamanvitāḥ ||
मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम् ।
कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥
maccittā madgataprāṇā bodhayantaḥ parasparam |
kathayantaśca māṃ nityaṃ tuṣyanti ca ramanti ca ||
तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम् ।
ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते ॥
teṣāṃ satatayuktānāṃ bhajatāṃ prītipūrvakam |
dadāmi buddhiyogaṃ taṃ yena māmupayānti te ||
तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः ।
नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥
teṣāmevānukampārthamahamajñānajaṃ tamaḥ |
nāśayāmyātmabhāvastho jñānadīpena bhāsvatā ||
Soy la fuente de todo, y todo se despliega a partir de Mí; los sabios que lo comprenden Me adoran con hondo sentimiento. Con la mente en Mí y la vida entregada a Mí, ilustrándose unos a otros y hablando siempre de Mí, están contentos y alegres. A quienes están siempre devotos y Me adoran con amor les doy el yoga del entendimiento por el cual vienen a Mí. Por compasión hacia ellos, morando en sus corazones, destruyo la oscuridad nacida de la ignorancia con la lámpara brillante del conocimiento.
अर्जुन उवाच
परं ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमं भवान् ।
पुरुषं शाश्वतं दिव्यमादिदेवमजं विभुम् ॥
arjuna uvāca
paraṃ brahma paraṃ dhāma pavitraṃ paramaṃ bhavān |
puruṣaṃ śāśvataṃ divyamādidevamajaṃ vibhum ||
आहुस्त्वामृषयः सर्वे देवर्षिर्नारदस्तथा ।
असितो देवलो व्यासः स्वयं चैव ब्रवीषि मे ॥
āhustvāmṛṣayaḥ sarve devarṣirnāradastathā |
asito devalo vyāsaḥ svayaṃ caiva bravīṣi me ||
सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव ।
न हि ते भगवन्व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥
sarvametadṛtaṃ manye yanmāṃ vadasi keśava |
na hi te bhagavanvyaktiṃ vidurdevā na dānavāḥ ||
स्वयमेवात्मनात्मानं वेत्थ त्वं पुरुषोत्तम ।
भूतभावन भूतेश देवदेव जगत्पते ॥
svayamevātmanātmānaṃ vettha tvaṃ puruṣottama |
bhūtabhāvana bhūteśa devadeva jagatpate ||
Arjuna dice: eres el Brahman supremo, la morada suprema y el purificador supremo, la Persona divina eterna, el dios primero, no nacido y omnipresente. Así lo dicen todos los sabios, Narada, Asita, Devala y Vyasa, y tú mismo me lo dices. Acepto como verdad todo lo que me dices, Keshava; ni los dioses ni los demonios conocen tu manifestación. Solo tú te conoces a ti mismo por ti mismo, Persona suprema, fuente y señor de los seres, Dios de los dioses, amo del universo.
वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥
vaktumarhasyaśeṣeṇa divyā hyātmavibhūtayaḥ |
yābhirvibhūtibhirlokānimāṃstvaṃ vyāpya tiṣṭhasi ||
कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् ।
केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥
kathaṃ vidyāmahaṃ yogiṃstvāṃ sadā paricintayan |
keṣu keṣu ca bhāveṣu cintyo’si bhagavanmayā ||
विस्तरेणात्मनो योगं विभूतिं च जनार्दन ।
भूयः कथय तृप्तिर्हि शृण्वतो नास्ति मेऽमृतम् ॥
vistareṇātmano yogaṃ vibhūtiṃ ca janārdana |
bhūyaḥ kathaya tṛptirhi śṛṇvato nāsti me’mṛtam ||
Por favor, cuéntame por completo de tus glorias divinas, con las que llenas todos estos mundos. ¿Cómo puedo conocerte, yogui, mediante la meditación constante? ¿En qué diversas formas debo pensar en ti, Señor? Háblame otra vez en detalle de tu poder y tus glorias, Janardana, pues nunca me sacio de oír tus palabras de néctar.
श्रीभगवानुवाच
हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
प्राधान्यतः कुरुश्रेष्ठ नास्त्यन्तो विस्तरस्य मे ॥
śrībhagavānuvāca
hanta te kathayiṣyāmi divyā hyātmavibhūtayaḥ |
prādhānyataḥ kuruśreṣṭha nāstyanto vistarasya me ||
अहमात्मा गुडाकेश सर्वभूताशयस्थितः ।
अहमादिश्च मध्यं च भूतानामन्त एव च ॥
ahamātmā guḍākeśa sarvabhūtāśayasthitaḥ |
ahamādiśca madhyaṃ ca bhūtānāmanta eva ca ||
आदित्यानामहं विष्णुर्ज्योतिषां रविरंशुमान् ।
मरीचिर्मरुतामस्मि नक्षत्राणामहं शशी ॥
ādityānāmahaṃ viṣṇurjyotiṣāṃ raviraṃśumān |
marīcirmarutāmasmi nakṣatrāṇāmahaṃ śaśī ||
वेदानां सामवेदोऽस्मि देवानामस्मि वासवः ।
इन्द्रियाणां मनश्चास्मि भूतानामस्मि चेतना ॥
vedānāṃ sāmavedo’smi devānāmasmi vāsavaḥ |
indriyāṇāṃ manaścāsmi bhūtānāmasmi cetanā ||
Krishna dice: sí, te diré Mis glorias divinas, las principales, pues no hay fin a Mis detalles. Soy el ser que habita en el corazón de todo ser, y soy el principio, el medio y el final de los seres. Entre los Adityas soy Vishnu; entre las luces, el sol radiante; entre los vientos, Marichi; entre las estrellas, la luna. Entre los Vedas soy el Sama Veda; entre los dioses, Indra; entre los sentidos, la mente; y entre los seres vivos, la conciencia.
रुद्राणां शङ्करश्चास्मि वित्तेशो यक्षरक्षसाम् ।
वसूनां पावकश्चास्मि मेरुः शिखरिणामहम् ॥
rudrāṇāṃ śaṅkaraścāsmi vitteśo yakṣarakṣasām |
vasūnāṃ pāvakaścāsmi meruḥ śikhariṇāmaham ||
पुरोधसां च मुख्यं मां विद्धि पार्थ बृहस्पतिम् ।
सेनानीनामहं स्कन्दः सरसामस्मि सागरः ॥
purodhasāṃ ca mukhyaṃ māṃ viddhi pārtha bṛhaspatim |
senānīnāmahaṃ skandaḥ sarasāmasmi sāgaraḥ ||
महर्षीणां भृगुरहं गिरामस्म्येकमक्षरम् ।
यज्ञानां जपयज्ञोऽस्मि स्थावराणां हिमालयः ॥
maharṣīṇāṃ bhṛgurahaṃ girāmasmyekamakṣaram |
yajñānāṃ japayajño’smi sthāvarāṇāṃ himālayaḥ ||
Entre los Rudras soy Shankara; entre los Yakshas y Rakshasas, Kubera; entre los Vasus, Agni; entre las montañas, Meru. Conóceme, Partha, como Brihaspati, el principal de los sacerdotes; entre los generales soy Skanda; entre las masas de agua, el océano. Entre los grandes sabios soy Bhrigu; entre las palabras, la sílaba única Om; entre las ofrendas, la repetición silenciosa del nombre divino; y entre lo inmóvil, el Himalaya.
अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां देवर्षीणां च नारदः ।
गन्धर्वाणां चित्ररथः सिद्धानां कपिलो मुनिः ॥
aśvatthaḥ sarvavṛkṣāṇāṃ devarṣīṇāṃ ca nāradaḥ |
gandharvāṇāṃ citrarathaḥ siddhānāṃ kapilo muniḥ ||
उच्चैःश्रवसमश्वानां विद्धि माममृतोद्भवम् ।
ऐरावतं गजेन्द्राणां नराणां च नराधिपम् ॥
uccaiḥśravasamaśvānāṃ viddhi māmamṛtodbhavam |
airāvataṃ gajendrāṇāṃ narāṇāṃ ca narādhipam ||
आयुधानामहं वज्रं धेनूनामस्मि कामधुक् ।
प्रजनश्चास्मि कन्दर्पः सर्पाणामस्मि वासुकिः ॥
āyudhānāmahaṃ vajraṃ dhenūnāmasmi kāmadhuk |
prajanaścāsmi kandarpaḥ sarpāṇāmasmi vāsukiḥ ||
अनन्तश्चास्मि नागानां वरुणो यादसामहम् ।
पितॄणामर्यमा चास्मि यमः संयमतामहम् ॥
anantaścāsmi nāgānāṃ varuṇo yādasāmaham |
pitṝṇāmaryamā cāsmi yamaḥ saṃyamatāmaham ||
प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् ।
मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥
prahlādaścāsmi daityānāṃ kālaḥ kalayatāmaham |
mṛgāṇāṃ ca mṛgendro’haṃ vainateyaśca pakṣiṇām ||
पवनः पवतामस्मि रामः शस्त्रभृतामहम् ।
झषाणां मकरश्चास्मि स्रोतसामस्मि जाह्नवी ॥
pavanaḥ pavatāmasmi rāmaḥ śastrabhṛtāmaham |
jhaṣāṇāṃ makaraścāsmi srotasāmasmi jāhnavī ||
Entre los árboles soy la higuera sagrada; entre los sabios divinos, Narada; entre los músicos celestiales, Chitraratha; entre los perfectos, el sabio Kapila. Entre los caballos conóceme como Uchchaihshravas, nacido del néctar batido; entre los elefantes señoriales, Airavata; entre los humanos, el rey. Entre las armas soy el rayo; entre las vacas, Kamadhenu; soy Kandarpa, el amor que engendra hijos; entre las serpientes, Vasuki. Entre los nagas soy Ananta; entre los seres del agua, Varuna; entre los antepasados, Aryama; entre quienes refrenan, Yama. Entre los hijos de demonios soy Prahlada; entre los que calculan, el Tiempo; entre las fieras, el león; entre las aves, Garuda. Entre los purificadores soy el viento; entre los guerreros, Rama; entre los peces, el tiburón; entre los ríos, el Ganges.
सर्गाणामादिरन्तश्च मध्यं चैवाहमर्जुन ।
अध्यात्मविद्या विद्यानां वादः प्रवदतामहम् ॥
sargāṇāmādirantaśca madhyaṃ caivāhamarjuna |
adhyātmavidyā vidyānāṃ vādaḥ pravadatāmaham ||
अक्षराणामकारोऽस्मि द्वन्द्वः सामासिकस्य च ।
अहमेवाक्षयः कालो धाताहं विश्वतोमुखः ॥
akṣarāṇāmakāro’smi dvandvaḥ sāmāsikasya ca |
ahamevākṣayaḥ kālo dhātāhaṃ viśvatomukhaḥ ||
मृत्युः सर्वहरश्चाहमुद्भवश्च भविष्यताम् ।
कीर्तिः श्रीर्वाक्च नारीणां स्मृतिर्मेधा धृतिः क्षमा ॥
mṛtyuḥ sarvaharaścāhamudbhavaśca bhaviṣyatām |
kīrtiḥ śrīrvākca nārīṇāṃ smṛtirmedhā dhṛtiḥ kṣamā ||
बृहत्साम तथा साम्नां गायत्री छन्दसामहम् ।
मासानां मार्गशीर्षोऽहमृतूनां कुसुमाकरः ॥
bṛhatsāma tathā sāmnāṃ gāyatrī chandasāmaham |
māsānāṃ mārgaśīrṣo’hamṛtūnāṃ kusumākaraḥ ||
द्यूतं छलयतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ।
जयोऽस्मि व्यवसायोऽस्मि सत्त्वं सत्त्ववतामहम् ॥
dyūtaṃ chalayatāmasmi tejastejasvināmaham |
jayo’smi vyavasāyo’smi sattvaṃ sattvavatāmaham ||
वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनञ्जयः ।
मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः ॥
vṛṣṇīnāṃ vāsudevo’smi pāṇḍavānāṃ dhanañjayaḥ |
munīnāmapyahaṃ vyāsaḥ kavīnāmuśanā kaviḥ ||
दण्डो दमयतामस्मि नीतिरस्मि जिगीषताम् ।
मौनं चैवास्मि गुह्यानां ज्ञानं ज्ञानवतामहम् ॥
daṇḍo damayatāmasmi nītirasmi jigīṣatām |
maunaṃ caivāsmi guhyānāṃ jñānaṃ jñānavatāmaham ||
De las creaciones soy el principio, el fin y también el medio, Arjuna; entre las ciencias, la ciencia del ser; entre los que debaten, la discusión honesta. Entre las letras soy la A; entre los compuestos, el dual; soy el Tiempo imperecedero y el Creador cuyo rostro mira en todas direcciones. Soy la Muerte que todo lo arrebata y el origen de todo lo que ha de venir; entre las cualidades femeninas, la fama, la fortuna, la palabra, la memoria, la inteligencia, la firmeza y el perdón. Entre los himnos soy el Brihat-sama; entre los metros, la Gayatri; entre los meses, Margashirsha; entre las estaciones, la primavera en flor. Soy el juego de los tramposos y el esplendor de los esplendorosos; soy la victoria, soy la resolución y la bondad de los buenos. Entre los Vrishnis soy Vasudeva; entre los Pandavas, Arjuna; entre los sabios, Vyasa; entre los poetas, el poeta Ushana. De quienes castigan soy la vara; de quienes buscan la victoria, la estrategia; de los secretos, el silencio; y de los sabios, la sabiduría.
यच्चापि सर्वभूतानां बीजं तदहमर्जुन ।
न तदस्ति विना यत्स्यान्मया भूतं चराचरम् ॥
yaccāpi sarvabhūtānāṃ bījaṃ tadahamarjuna |
na tadasti vinā yatsyānmayā bhūtaṃ carācaram ||
नान्तोऽस्ति मम दिव्यानां विभूतीनां परन्तप ।
एष तूद्देशतः प्रोक्तो विभूतेर्विस्तरो मया ॥
nānto’sti mama divyānāṃ vibhūtīnāṃ parantapa |
eṣa tūddeśataḥ prokto vibhūtervistaro mayā ||
यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा ।
तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोंऽशसम्भवम् ॥
yadyadvibhūtimatsattvaṃ śrīmadūrjitameva vā |
tattadevāvagaccha tvaṃ mama tejoṃ’śasambhavam ||
अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन ।
विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत् ॥
athavā bahunaitena kiṃ jñātena tavārjuna |
viṣṭabhyāhamidaṃ kṛtsnamekāṃśena sthito jagat ||
Y todo lo que es la semilla de los seres, Arjuna, eso soy Yo; nada móvil ni inmóvil podría existir sin Mí. No hay fin a Mis glorias divinas; lo que te he dicho es solo una muestra de ellas. Todo ser glorioso, próspero o poderoso, sábelo, ha surgido de un fragmento de Mi esplendor. Pero ¿de qué te sirve todo este detalle, Arjuna? Yo permanezco sosteniendo este universo entero con un solo fragmento de Mí mismo.
Los versos son el texto sánscrito tradicional. Las explicaciones son resúmenes originales, no las palabras de un traductor concreto. La guía astrológica es una práctica devocional y de reflexión, no una predicción ni un sustituto del consejo profesional.